หญ้ายอนหู หรือ หญ้าดอกขาว (Vernonia cinerea L.)

ชื่อวิทยาศาสตร์ : Leptochloa chinensis Nees

ชื่ออังกฤษ (สามัญ) : Chinese sprangletop, Asian sprangletop, red sprangletop

ชื่อภาษาไทย (สามัญ) : หญ้าดอกขาว หญ้าลิเก หญ้าไม้กวาด หญ้าพระเอก

ประเภท/ชีพจักร : หญ้า/อายุปีเดียว

ลักษณะทางชีววิทยา

วัชพืชประเภทใบแคบ อายุปีเดียว ลำต้นแตกเป็นกอ สูง 30-120 เซนติเมตร ลักษณะลำต้นเรียวยาว ตั้งตรง หรือทอดนอนแล้วชูยอดขั้น มีรากตามข้อที่อยู่ใกล้ผิวดิน ใบเป็นใบเดี่ยว ลักษณะเรียวยาว ปลายใบแหลม ผิวใบด้านบนหบาย ลิ้นใบเป็นเยื่อบางๆ ปลายแตกเป็นแฉก ดอกออกเป็นช่อที่ปลาย ยาว 20-60 เซนติเมตร ก้านช่อดอกย่อยแตกเป็นแขนงย่อยจำนวนมาก ช่อดอกย่อยสีเขียวอ่อน-แดง แต่ละช่อดอกย่อยประกอบด้วยดอกอย่อย 3-7 ดอก ผลเป็นแบบผลแห้ง มีเมล็ดเพียง 1 เมล็ด ออกดอกตลอดปี ขยายพันธุ์ด้วยเมล็ด

การป้องกันกำจัด

เขตกรรม

  1. ล่อให้งอกในสภาพดินแห้งถึงชื้นแล้วไถกลบทำลาย
  2. ทำการล่อให้งอกแล้วไถกลบทำลาย 2-3  ครั้ง  จะช่วยทำลายเมล็ดสะสมในดินได้จำนวนมาก
  3. หากมีการเตรียมดินเรียบสม่ำเสมอเพื่อหว่านข้าว จะสามารถเอาน้ำเข้านาได้หลังหว่านข้าวงอกแล้ว 7 วัน โดยการขังน้ำจะควบคุมไม่ให้หญ้าดอกขาวงอกขึ้นมาได้ แต่ที่งอกมาก่อนหน้าการขังน้ำก็ยังสามารถเจริญเติบโตได้

สารกำจัดวัชพืช

ประเภทก่อนวัชพืชงอก

เช่น เพรททิลาคลอร์, บิวทาคลอร์

ประเภทหลังวัชพืชงอก

เช่นฟีนอกซาพรอป-พี-เอทิล, ไซฮาโลฟอพ-บิวทิล,

ควิสซาโลฟอพ-พี-เทฟูริล

 

Scroll to Top
Skip to content